Ziekte
De ziekte van Graves is een auto-immuunziekte. Dit is een proces waarbij ons lichaam onnodige antistoffen begint te produceren. Het gevolg is dat deze antistoffen enkele organen kunnen aantasten. De meest aangetaste orgaan is de schildklier. Er kunnen afwijkingen op de ogen treden, meer bepaald op de oogkassen. De huid kan ook aangetast worden vooral op de scheenbenen.
De ziekte van Graves treedt bij de vrouwen wel vaker dan bij de mannen. Het begint meestal zich te ontwikkelen na de twintigste jaren. Zoals al werd gezegd, de antistoffen tasten de schildklier aan. Deze aantasting heeft een grote invloed op de schildklierhormonen. Deze hormonen worden aangemaakt wanneer het lichaam ze nodig heeft, maar bij zo’n aandoening worden ze hele tijd aangemaakt zelfs het lichaam ze niet meer nodig heeft. Dit kan natuurlijk niet gezond zijn en er ontstaan enkele ernstige klachten. Het wordt ook wel eens hyperthyreoïdie genoemd.
Door enkele onderzoeken is men te weten gekomen dat er iemand in de familie van de patiënt al een schildklier problemen heeft gehad. Het wijst dat de ziekte erfelijk kan zijn. Erfelijkheid is niet alles, want men heeft aangetoond dat de ziekte kan bevorderd worden door het roken, infecties, stress…
Verschijnselen
Door de productie van te veel schildklierhormonen zijn er veel klachten. De meest voorkomende klachten zijn een verhoogde hartslag , gewichtverlies, gejaagd gevoel, vermoeidheid, zweten, diarree, menstruatiestoornissen, bezwijking van spieren. De ziekte van Graves heeft ook ernstige gevolgen voor de ogen. Daardoor kan men moeilijk zijn ogen concentreren. In de meeste gevallen gaan de ogen uitpuilen. Men kan ook natte ogen krijgen. De laatste verschijnsel heeft ook een grote invloed op de huid. Men krijgt vaak rode plekken op de scheenbeen die vrij veel jeuk kunnen bezorgen.
Door het voorkomen van de symptomen van ziekte van Graves moet men zeker de arts raadplegen. Men zal een hoeveelheid bloed moeten afstaan om de geproduceerde gehalte van de schildklierhormoon te bepalen. Men onderzoek voornamelijk twee hormonen namelijk TSH en FT4. Lees meer over symptomen.
Behandeling
Als eerste stap wordt er altijd een medicamenteuze behandeling gedaan. Deze medicaties blokkeren in feite de aanmaak van schildklierhormonen. Door deze afremming gaan sommige bestaande klacht verminderen. Het duurt wel enkele weken tot deze medicaties hun werk hebben gedaan. Nadien moet men nog is de arts raadplegen.
In de meeste gevallen zal men overgaan tot andere behandeling want deze medicaties zijn niet zo behulpzaam. De twee effectieve behandelingen zijn de radioactieve behandeling en operatie van de schildklier. Lees meer over de behandeling
